Liam Engel ging van leerling naar docent op UDO: “Ik wil er voor die kinderen zijn"

Apeldoorn 20 januari 2026

Leuk dat je naar het CIOS gaat, maar je komt terug’, voorspelde zijn vierdejaars mentor Marjalien Huijkman ruim tien jaar geleden. Ze kreeg gelijk. Na een aantal omzwervingen staat de 26-jarige Liam Engel op de plek waar hij het verschil wil maken. “Ik hoop dat leerlingen later denken: die Liam, daar heb ik wat aan gehad.”

De leukste vier jaar van zijn leven. Zo omschrijft Liam zijn middelbare schooltijd op Sprengeloo, het huidige UDO. “Ik vond Sprengeloo een hele ‘warme’ school”, zegt hij. “De sfeer, de mensen. Toen ik hier – destijds als brugklasser in spé – voor het eerst binnenliep wist ik meteen: dit is het. Wist je trouwens dat zowel mijn vader als mijn zusje hier ook op school zaten?”

Sociale jongen
Hoewel hij zich dus vanaf het begin als een vis in het water voelde, kreeg Liam het in de brugklas wel even te verduren. “Ik werd weleens gepest omdat ik wat zwaarder was”, vertelt Liam. “Maar al snel had niemand meer iets tegen me. Hoe dat kwam? Omdat ze zagen dat ik behulpzaam was én makkelijk praatte. Ik hielp klasgenoten met hun huiswerk. En als er iets aan een docent gevraagd moest worden, dan regelde ik dat.”

Na het vmbo gaat hij het CIOS, maar dat blijkt geen goede keus. “Eigenlijk wist ik niet zo goed wat ik wilde toen ik van Sprengeloo af ging. Sportdocent leek me leuk. Ik geef al vanaf mijn dertiende voetbaltraining. Eerst aan de allerjongsten en inmiddels bij het eerste damesteam van Teuge”, vertelt hij.

Toch voelt hij zich op het CIOS niet op z’n plek. “Na een jaar ben ik gestopt en koos ik voor een opleiding als onderwijsassistent”, legt Liam uit. “Al besefte ik tijdens mijn stages dat het basisonderwijs niet zo goed bij me past”, glimlacht hij. “Ik geef liever één vak aan verschillende klassen, dan alle vakken aan één klas.”

“Op het vmbo moet je respect verdienen”

Thuiskomen
Na een uitstapje van twee jaar als verkoopadviseur en administratieve kracht bij een grote keukenzaak, trekt hij de stoute schoenen aan en stuurt hij een mail naar UDO. “Ik mailde de adjunct-directeur dat ik op Sprengeloo had gezeten en graag het onderwijs in wilde”, zegt Liam. Hoewel er op dat moment geen vacature is, mag Liam toch langskomen. “Ik had natuurlijk een diploma als onderwijsassistent”, legt hij uit. “We spraken af dat ik een half jaar op verschillende plekken op UDO mee mocht kijken, zodat ik veel ervaring zou opdoen in het middelbaar onderwijs.”

Het blijkt een schot in de roos. “Ik vond het fantastisch”, blikt hij terug. Inmiddels geeft hij vier dagen in de week burgerschap aan alle brugklassers én mens & maatschappij aan drie klassen in de onderbouw. “Daarnaast studeer ik in deeltijd voor docent maatschappijleer.

Dat hij nu lesgeeft op de school waar hij als leerling rondliep, betekent veel voor hem. “Ik voel me hier thuis”, zegt hij. “Bovendien werk ik heel bewust op het vmbo. Mijn werk geeft me zóveel voldoening. Vmbo-leerlingen zijn vaak wat onzekerder of krijgen minder kansen dan leerlingen die bijvoorbeeld havo of vwo doen. Juist daarom wil ik er voor deze groep leerlingen zijn.”

Een band smeden
Dat doet hij onder meer door veel tijd en energie te investeren in het opbouwen van een band. “Op het vmbo moet je respect verdienen. En uit eigen ervaring weet ik hoe waardevol het is om docenten te hebben die écht luisteren”, zegt hij. “Die net dat beetje extra aandacht geven, ook als hun lesuur al voorbij is. Je kunt hier veel betekenen voor een kind.”

“Ik geef veel om het helpen van mensen om me heen”

Het geven van lessen burgerschap en mens en maatschappij past dan ook perfect bij hem. “Burgerschap gaat over hoe de wereld in elkaar zit. En hoe je je verhoudt tot de maatschappij”, verduidelijkt Liam. “We hebben net een project gehad over politiek. Een onderwerp dat dicht bij me ligt, want ik ben onlangs gekozen tot BBB-lijsttrekker voor de komende gemeenteraadsverkiezingen.”

Tijdens het project kregen leerlingen de opdracht om een eigen politieke partij te verzinnen én vijf zaken te benoemen die beter kunnen in ons land. Vervolgens maakten ze daar een flyer van. Het was inspirerend om te zien met welke ideeën ze komen en hoe ze dat willen regelen. En als docent is het natuurlijk bijzonder om op deze manier iets bij te dragen aan hun algemene vorming.”

Want dat is waar het hem uiteindelijk in het leven om draait: van betekenis zijn. “Ik geef veel om het helpen van mensen om me heen. Op het voetbalveld als trainer, voor de klas, in de politiek. Dat is gewoon hoe ik ben. Hoe tof zou het zijn als leerlingen over een paar jaar zeggen: ‘Nou, die meneer Engel, daar heb ik veel aan gehad!’”